Thursday, October 19, 2017

கமலி காத்திருக்கிறாள்...

பகுதி-- 15

இதற்கு முன் பகுதி:  http://jeeveesblog.blogspot.in

ணவனின் இயக்கத்தில் வெளிவரப்போகிற படம்.  அந்தப் படத்தில் சில காட்சிகள் அமைப்பைப் பற்றித் தன்னிடம் ஆலோசனை கேட்க வந்திருக்கிறார்கள்-- என்ற விஷயமே ப்ரியாவிற்கு மனம் பூராவும் வியாபித்த சந்தோஷத்தைக் கொடுத்தது.

இருந்தாலும் சினிமா ஃபீல்டில் இவ்வளவு ஞானம் கொண்ட இவர்கள் தன்னைத் தேடி வருவதாவது என்ற நியாயமான சந்தேகம் அவர்கள் சொன்னதைத் தான் சரியாகப் புரிந்து கொண்டோமா என்ற உணர்வை ஏற்படுத்தியது.  இருந்தாலும் அதைக் குறிப்பிட்டுக் கேட்காமல்  அவர்களின் தேவை என்ன என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளும் நோக்கில் பொத்தாம் போக்கில், "உங்களுக்கு இல்லாத அனுபவமா?.. நான் என்ன உங்களுக்கு  புதுசாக ஆலோசனை சொல்லி விடப் போகிறேன்?" என்று தயங்கித் தயங்கி ப்ரியா கேட்டாள்.

"அப்படிக் கேளு, ப்ரியா" என்றார் பெரியவர்,  உரிமையுடன்.  "இந்தப்  படம் முழுக்க முழுக்க பெண்கள் சப்ஜெக்ட்.  பெண்கள் சப்ஜெக்ட்  என்று லேபிள் தரித்து பெண்களின் செட்டிமெண்ட்டை காயின் பண்ணுகிற சாதாரண படங்களைப் போல இல்லாமல் அசாதாரணமான படம்.  அந்தப் பெண்களை சிந்திக்க வைக்க ஒரு மெசேஜ் கொடுக்கிற படம்.  இதெல்லாம் எங்கள் தரப்பு எண்ணங்கள்.  ஆனால் நாங்கள் கொடுக்கிற மெசேஜை படம் பார்க்கப் போகிற  பெண்மக்கள் எப்படி ஏத்துப்பாங்கன்னு தெரிலே. அதை எங்களுக்குத் தெரியப்படுத்த பெண் குலத்தைச் சார்ந்த ஓரளவு விஷய ஞானம் கொண்ட ஒரு பெண் தேவைப்படுகிறார்.  அந்தப் பெண் மத்திய தர வர்க்கத்தைப் பிரதிநிதித்துவப் படுத்துகிற பெண்ணாய் இருந்தால் எங்கள் வேலை சுலபமாக முடியும்.. டு யூ ஃபாலோ மீ?" என்று கண்ணைச் சுருக்கி கொண்டு ப்ரியாவைப் பார்த்தார் பெரியவர்.

"சொல்லுங்க.." என்றாள் ப்ரியா, அவர் மேலே தொடர்வதற்கு பச்சைக் கொடி காட்டிய மாதிரி.

"மீதியை நான் சொல்கிறேன்.." என்றார் அரங்கராஜன். "இந்தப் படக்கதையின் ஒன் லைனைத் தீர்மானித்தது நான் தான்.  மனசில் கதை ஓரளவு வடிவெடுத்ததும் எங்க கதை இலாகாலே கதையை செழுமைபடுத்தச் சொன்னேன்..   அவங்க காட்சி காட்சியாக இருப்பத்திரண்டு பகுதிகள் எழுதி என் ஒப்புதலுக்கு வைச்சாங்க..  நான் பெரியவரிடம் அதைத் தூக்கிண்டு  போனேன்.  பெரியவர் ஏற்கனவே ஒரு பெரிய பானர் படத்தில் கமிட் ஆகி இருந்தாங்க...  இருந்தாலும் 'ஃபைலை வைச்சிட்டுப் போ.. பார்த்து வைச்சிருக்கேன்.  நான் ஃபோன் பண்ணினதும் வா'ன்னு சொல்லிட்டாங்க.  இடைலே ஒரு வாரம் ஆகிப்போச்சு.   போன் பண்ணிக் கூப்பிட்டார். "சப்ஜெக்ட் நன்னாத் தான் இருக்கு.  ஆனா ஜனங்க லேசிலே ஏத்துக்காத சீன்லாம் வரும் போல இருக்கு. எதுக்கும் நீயும் ப்ரியனும் சேர்ந்து இந்த சப்ஜெக்ட்டை அலசுங்க.. அப்புறம் எங்கிட்டே வாங்கன்னு சொல்லிட்டார்.."

நடந்த விஷயங்களை இவ்வளவு விலாவரியாக ப்ரியாவிடம் சொல்ல வேண்டுமா என்று ப்ரியனுக்கு இருந்தது.  இருந்தாலும் அவர்கள் தன் மனைவியிடம் ஏதோ பெரிசாக எதிர்பார்த்துப் பேசும் போது தான் குறுக்கிட வேண்டாமென்று பேசாதிருந்தான்.

எழுத்தாளரே தொடர்ந்தார்: "ப்ரியனும் நானும்  இந்தக் கதையை சினிமாத் திரையில் எப்படிக் கொண்டு வரணும்ன்னு இதுக்காகவே நேரம்  ஒதுக்கி விவாதிச்சோம்.  ஓரளவு ஷேப் பண்ணிட்டோம்.. இருந்தாலும் ஏதோ ஒரு குறை  இருக்கிற மாதிரியே இருக்கு..   பெண்கள் மத்தியில் இந்தக் கதை பேசப்படணும்ன்னு விரும்பறோம்.. அவங்க ஏத்துகிட்டாங்கன்னாப்  போதும், பெரிய பளுவை இறக்கி வைச்ச மாதிரி.. அதுவே இந்த சப்ஜெக்ட்டுக்கான வெற்றி என்று எண்ணினோம்..   பெரியவரிடம் இதைச் சொன்ன போது அவர் சொன்னார்: 'ரொம்ப யோசிக்காதீங்க..  பராசக்தி படம் உருவாகும்  பொழுது தயாரிப்பாளர் பி.ஏ. பெருமாள் தீர்மானமா அந்தப் படத்தை எடுத்தே தீர்வது என்று உறுதியோடு இருந்தார் இல்லையா, அந்த உறுதி இப்போ எனக்கு வந்திருக்கு..." என்றார். "நானே பைனாஸூக்கு எல்லாம் ஏற்பாடு பண்றேன். நீங்க வேலையைத் துவங்குங்க.." என்றார். 

பெரியவர் சிரித்தார். "ப்ரியா!  எனக்கே சொல்ல வெட்கமாக இருக்கு..  ஸ்டார் வேல்யூ இருக்கற பிக் பேனர் படம்ன்னா ஒரு டான்ஸ் செட் போடவே இரண்டு கோடி ரூபாய்க்கு மேலே செலவு பண்றோம்.  எப்படியும் அப்படி ரெண்டு டான்ஸாவது இருக்கணும்ங்கறது எங்க தலைவிதி..  ஒரு டான்ஸூக்கு ஆகிற  ரெண்டு கோடி ரூபாலே இந்த மாதிரி சின்ன பட்ஜெட் படத்தை எடுத்தே முடிச்சிடலாம்.  பூஜை போடறதிலேந்து தியேட்டர்லே படம் ரிலீஸாகற வரை அந்தப் பணம் போதும்.  படம் ஒரு வாரம் ஓடினாப்  போதும்.  போட்ட காசுக்கு மேலேயே பாத்துடலாம்.  ஆனா அது இல்லை விஷயம்.   இந்த மாதிரி படத்தை ஸ்டார் வேல்யூ  இல்லேனாலும் பிக் பானர் படங்களுக்கு சவாலா ஓட்டிக் காட்டணும்ன்னு ஒரு வெறி.. அதான் பைனாஸ் பத்தி பெரிய  ப்ரச்னை இல்லேன்னு  சொன்னேன்.  அரங்கா! நீ ப்ரியாக்கு கதையின் அவுட் லைனைச் சொல்லி விடு..  ப்ரியா என்ன சொல்றான்னு பாக்கலாம்.." என்றார்.

"சொல்றேன்.." என்று செருமிக் கொண்டு வெற்றிலைப்  பெட்டியைத் திறந்தார் எழுத்தாளர்.  "கமலியும் மோகன சுந்தரமும் தம்பதிகள்.." என்று அவர் ஆரம்பிக்கும் பொழுதுதே, 'அட..' என்று வியப்பை முகத்தில் காட்டி ப்ரியனைப் பார்த்துக் கொண்டே சாய்ந்து உட்கார்ந்தாள் ப்ரியா.   அவள் ப்ரியனைப் பார்த்த பொழுதே 'அசப்பில் நம்ம பெயரைப் போலவே இந்த கதைநாயகர்களின் பெயர்களும் இருக்கிறதே' என்று ஆச்சரியப்பட்ட மாதிரி இருந்தது.


"கமலியும் மோகன சுந்தரமும் காதலித்துத் திருமணம் என்னும் பந்தத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டவர்கள்.  கமலியின் குடும்பத்தினர் யாரும் இந்தத் திருமணத்தை வரவேற்கவில்லை ஆதலால் கமலியின் சூழ்நிலை குடும்பத்தை வெட்டிக் கொண்டு  காதலன் மோகன சுந்தரமே சதம் என்றாகிறது.  கமலி ஒரு அலுவலகத்தில் வேலை செய்கிறாள் தான்.  கை நிறைய சம்பாதிக்கிற தகுதி அவளுக்கு இருக்கிறது தான்.  இருந்தாலும் அவளுக்கு தன்  கணவனை மிஞ்சி எதுவுமில்லை.  அவன் அன்பு ஒன்றே பெரும் சொத்து என்று குடும்பச் செலவுகளை தன் வருமானத்தைக்  கொண்டே சமாளித்து வாழ்க்கையை ஓட்டி வருகிறாள். நிலையான வருமானம் இல்லாத புருஷன் அவளைச் சார்ந்து இருந்தும் அவனின் ஆண் ஆதிக்கத்திற்கு ஒன்றும் குறைச்சல் இல்லை.   எது எப்படி இருந்தும் காதல் கணவனின் நெருக்கமே அவனின் எல்லாக் குறைகளையும் மறைக்கும் அளவுக்கு அவளை ஆட்கொண்டிருக்கிறது..

டி.எஸ்.ஆர் சுண்ணாம்பில் கொஞ்சமே வழித்து எடுத்து கடுகு அளவு உருட்டி அண்ணாந்து வெற்றிலை சாரோடு கலக்கும் வண்ணம் வாயில் போட்டுக் கொண்டார் அரங்கராஜன்.   சரியான விகிதத்தில் கலந்த கலவையின் சுவை கிறக்கமேற்படுத்த சோபாவில் நன்கு சாய்ந்து கொண்டு ப்ரியாவை தீர்க்கமாகப்  பார்த்தபடி மேற்கொண்டு சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

"மோகன சுந்தரத்திற்கு அவன் திருமணத்திற்கு முன்பேயே நண்பர்களுடன் சேர்ந்து அனுபவித்த ஜாலியான  தருணங்கள்  என்று மதுபான சரக்குகள் அறிமுகம் ஆகியிருந்தன.   வெளியில் சாப்பிட்டது வீட்டிலேயே என்று பழைய  பழக்கங்கள் அவனில் தங்களை  மீண்டும் புதுப்பித்துக் கொண்டன.  ஆரம்பத்தில் வீட்டில் காலி மது பாட்டில்களைப் பார்த்து கமலி அதிர்ந்தாள்.
அரசு புரசலாகக் கண்டித்தாள்.   கேட்டுக் கொள்ளவில்லை அவன்.  வீட்டில் என்றால் தானே இவளுக்குத் தெரிகிறது என்று வெளியில் மாற்றிக் கொண்டான்.  ஒரு நாள் குப்பை மேட்டில் நினைவிழந்து கிடந்த அவனை பக்கத்து வீட்டுக்காரன் எழுப்பி கைத்தாங்கலாகக் கூட்டி வந்து வீட்டில் சேர்த்த பொழுது துடித்துப் போய் விட்டாள் கமலி.  வெளியில் விழுந்து  கிடப்பதற்கு வீடே தேவலை என்று அவள் உணர்ந்தாள்.

நாலைந்து நாட்கள் கழித்து அவள் ஆபிஸிலிருந்து திரும்பிய பொழுது அவள் வீட்டு ஹாலில் அந்த பக்கத்து வீட்டுக்காரனும் இவள் புருஷனும் டீபாயின்  மேல் திறந்த மது பாட்டில்களுக்கு எதிரே உட்கார்ந்திருப்பதைப் பார்த்து திடுக்கிட்டுப் போனாள்.

"இது உங்களுக்கே நியாயமாகப் படுகிறதா?" என்று பக்கத்து  வீட்டுக்காரனைப் பார்த்து சீறினாள்.

"அண்ணன் தான் கம்பெனி கொடுக்கச் சொல்லிக் கூப்பிட்டார்...  அவரையே கேட்டுக்கோ.." என்றான், பக்கத்து வீட்டுக்காரன் தான் எதிலும் சம்பந்தப்படாதது  போல.

இன்னொரு நாள் ஆபிஸில் ஆடிட் என்று லேட்டாக வீட்டிற்கு  வந்தாள் கமலி.

வாசல் கதவு விரியத் திறந்திருந்தது.  'எங்கே போனார் இவர்?' என்று திகைத்தபடி உள்ளே  வந்தவளுக்கு அவள் பெட்ரூமில் மின் விளக்கு வெளிச்சத்தை உமிழ்ந்து கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தாள்.

'இங்கே என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார், இவர்?' என்று பெட் ரூமிற்கு வந்து பார்த்தால்,  நல்ல போதையில் அவள் புருஷனும் பக்கத்து வீட்டுக்காரனும்.  அவள் வீட்டில் நுழைந்தது கூடத் தெரியாமல்,  உளறிக் கொண்டு.

பக்கத்து வீட்டுக்காரன் லுங்கிக்கு மாறி திறந்த மார்போடு இந்த இடமும் சூழ்நிலையும் அவனுக்கே சொந்தம் போலிருந்தது  அவள் முகத்தை வெளிரச் செய்தது..  அவன் எதிரே நின்று  கைவீசிக் கூப்பாடு  போட்டாள். 'எங்க வீட்டு  பெட்ரூமில் உனக்கென்ன வேலை?' என்று அவள் எகிறியது தான்  பெரிதாகப் போய் விட்டது அவனுக்கு..

"உன் புருஷன்  தான்  கம்பெனி கொடுக்கக் கூப்பிட்டான்.  ஒரு ராத்திரிக்கு தங்கி விட்டுப் போகச் சொல்லியிருக்கிறான்!" என்றான்.

அவள் தலை  தட்டாமாலை சுற்றியது..  பரபரவென்று அங்கே நிற்கக் கூட திராணியில்லாமல் ஏதோ அவளை மீறிய சக்தி 'இங்கே நிற்காதே, வெளியே வந்து விடு' என்று தள்ளிக் கொண்டு வந்ததே போல வாசலுக்கு வந்தாள்.

பக்கத்து வீட்டுப் பெண்ணிடம் நியாயம் கேட்டால் உன் புருஷன் கூப்பிட்டுத் தானே என் புருஷன் உன் வீட்டிற்கு வந்தான் என்பாள் என்ற நினைப்பு தகிப்பாய் இருந்தது.  தலை கனத்தது.   பூமியே காலுக்கடியில் நழுவிப் போவது போலிருந்தது.. வாசல் குறட்டில் கீழே விழுந்து விடாமல் இருக்கக் கல்தூணை இறுகப் பற்றிக்  கொண்டாள்.

இங்கிருந்து உடனே போய் விட வேண்டும்..  வேறு  எங்கேயாவது இன்றைய இரவைக் கழித்தால்  போதும் என்று அப்போதைக்கு கமலிக்குத்  தோன்றியது"

திரைக்கதையைச் சொல்லிக் கொண்டே வருகையில் அரங்கராஜன்  சில்வர் பெட்டியைத்  திறந்து  இன்னொரு வெற்றிலையை துளிராகப் பார்த்து எடுத்துக் கொண்டார்.  நிமிர்ந்து  ப்ரியாவைப் பார்த்தார்.  ப்ரியாவின் விழித்திரையில் நீர் கனத்துக் கொண்டு கரைகட்டி பொட்டாய்த் தேங்கியிருந்தது.

எடுக்கப் போகும் படத்தின் வெற்றிக்கான ஆரம்பப் படிக்கட்டுகளில் நிற்பதே போன்ற உணர்வில் அரங்கராஜன் மிதந்தார்.

(தொடரும்)
Related Posts with Thumbnails